Bartosz Pietrzak
Biografia
Urodzony 31 października 1950 w Jarocinie, Bartosz Pietrzak był polskim działaczem opozycyjnym w PRL. Po ukończeniu Wydziału Elektrycznego Politechniki Łódzkiej w 1973 i studiach filozoficznych na Uniwersytecie Łódzkim, łączył pracę zawodową z zaangażowaniem politycznym.
W 1975 podpisał List 300, a od 1976 współpracował z Komitetem Obrony Robotników, a następnie z Komitetem Samoobrony Społecznej „KOR”. We wrześniu 1977 podpisał deklarację Ruchu Demokratycznego i do października 1977 należał do redakcji pisma Puls, w którym m.in. odpowiadał za przygotowanie zdjęć. W tym samym roku był także współzałożycielem Niezależnego Klubu Dyskusyjnego w Łodzi, działającego do 1978.
W 1978 został z przyczyn politycznych zwolniony z pracy w Instytucie Techniki Cieplnej i Chłodnictwa Politechniki Łódzkiej, a następnie pracował jako drukarz w Niezależnej Oficynie Wydawniczej NOWA, ostatecznie zatrudnił się w Instytucie Włókiennictwa w Łodzi. W 1980 został członkiem Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” w swoim zakładzie pracy i w maju 1981 został delegatem na I Walny Zjazd Delegatów Regionu Ziemia Łódzka. Po wprowadzeniu stanu wojennego był internowany od 13 grudnia 1981 do lipca 1982 w zakładzie karnym w Łowiczu. Po zwolnieniu wyemigrował do USA.
W 2008 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 2009, nr 27, poz. 366) oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.