Jacek Juliusz Styszyński

Jacek Juliusz Styszyński urodził się w 1954 roku w Jarocinie, gdzie spędził dzieciństwo i wczesną młodość. Ukończył Szkołę Podstawową nr 4 w Jarocinie (1969) oraz I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki, gdzie uczęszczał do klasy o profilu biologiczno-chemicznym. Po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym w 1973 roku podjął studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, które ukończył magistrem w 1978 roku.

Bezpośrednio potem znalazł zatrudnienie jako asystent w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie (od 1985 roku Uniwersytet Szczeciński). Jednocześnie prowadził dalszą karierę naukową, uzyskując stanowiska adiunkta i profesora nadzwyczajnego. W 1989 roku otrzymał stopień naukowy doktora nauk fizycznych na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 2008 roku Rada Naukowa Instytutu Fizyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika nadała mu stopień doktora habilitowanego nauk fizycznych w zakresie fizyki o specjalności fizyka atomowa i molekularna na podstawie pracy Badanie efektów relatywistycznych w molekułach. Metody czteroskładnikowe.

Na Uniwersytecie Szczecińskim pełnił kilka ważnych funkcji organizacyjnych. W latach 2008–2012 był prodziekanem ds. studenckich Wydziału Matematyczno-Fizycznego Uniwersytetu Szczecińskiego. Od 2012 roku piastuje urząd prorektora ds. kształcenia. Poza pracą na uczelni jest członkiem Polskiego Towarzystwa Fizycznego od 1978 roku.