Władysław Jan Bolewski
Biografia
Władysław Jan Bolewski urodził się 13 marca 1878 w Jarocinie. Studiował medycynę w Krakowie, Lipsku, Zurychu, Würzburgu i Wrocławiu. W 1904 w Monachium zdał państwowy egzamin i uzyskał tytuł doktora medycyny.
W okresie studenckim działał w konspiracji, pełniąc m.in. funkcję przewodniczącego zarządu w Tajnym Związku Towarzystw Akademickich w Niemczech; za co w 1901 poznański sąd skazał go na 4 miesiące więzienia. Po ukończeniu studiów wrócił do Krotoszyna, otwierając praktykę lekarską. W 1907 został ponownie skazany (na 3 miesiące) za organizację strajku szkolnego. Był członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”.
Po wybuchu I wojny światowej w 1914 został wcielony do armii niemieckiej jako lekarz wojskowy. W listopadzie 1918 został członkiem Rady Żołnierskiej w Hanowerze. Został oddelegowany do Centralnej Rady Żołnierskiej w Poznaniu, a następnie na Kongres Rad do Berlina. Pod koniec listopada wrócił do Krotoszyna i zaangażował się w tworzenie Powiatowej Rady Ludowej.
Był jednym z głównych organizatorów struktur powstańczych w regionie. Dzięki jego negocjacjom 1 stycznia 1919 niemiecki garnizon poddał się i bezkrwawo opuścił miasto. W styczniu objął funkcję komendanta Straży Ludowej oraz dowódcy ochotniczych Drużyn Bojowych. W lutym 1919 walczył na froncie pod Zdunami, gdzie został ranny. Zakończył służbę wojskową w stopniu kapitana.
W okresie II Rzeczypospolitej pracował jako kierownik i chirurg w Szpitalu Miejskim w Krotoszynie (od 1922 naczelny lekarz). Działał społecznie w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, harcerstwie i uniwersytecie ludowym. Członek Wydziału Lekarskiego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Po wybuchu II wojny światowej początkowo działał w lokalnej konspiracji („Wolni Bracia”, „Ojczyzna”). W 1940 wraz z rodziną wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. Tam zaangażował się w struktury Armii Krajowej pod pseudonimem doktor Marek. Zorganizował szpital partyzancki na Kielecczyźnie i został awansowany do stopnia majora.
W 1945 powrócił do Krotoszyna. Ponownie kierował krotoszyńskim szpitalem miejskim (do 1949), a do 1956 pracował na stanowisku ordynatora oddziału położniczego. Zmarł 1 września 1963 i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Krotoszynie.